| |
Manjeri
kwam naar Amma
Manjeri, Kerala, 14 december
 |
De mensenmenigte stond rondom het podium en reikte
tot op de hoofdweg. Er was eenvoudig niet genoeg ruimte voor alle
mensen. Op een gegeven moment zei Amma tegen de brahmachari die
verantwoordelijk was voor de keuken, dat men met emmers voedsel
naar de straat moest gaan om er zeker van te zijn dat de toegewijden
die het programmaterrein nog niet bereikt hadden, te eten hadden.
Amma was naar Manjeri gekomen, en Manjeri kwam naar Amma.
|
De laatste keer dat Amma naar deze stad in noord Kerala
gekomen was, was in 1996. Toen was er ook een grote mensenmenigte geweest.
De ashrambewoners herinneren zich dat programma heel goed, omdat het toen
zo hard regende dat de mensen de blauwe plastic zeildoeken die als tapijt
dienden, oppakten en gebruikten om zich tegen de regen die niet in het
seizoen paste, te beschermen. Op die manier, met grote blauwe zeildoeken
over hun hoofd, gingen ze in groepen naar Amma's darshan uit vrees dat
er iemand in de stortregen achter zou blijven.
Voor het formele gedeelte van het programma zaten met
Amma op het podium: Sri A.P. Anilkumar, de minister van cultuur en jeugdzaken
in Kerala, Sri Ishaak Kurikkal (lid van de wetgevende vergadering voor
Manjeri), Sri Kuttikadan Mohammed Kutty (voorzitter gemeenteraad van Manjeri),
Sri M.P. Gangadharan (lid van de wetgevende vergadering voor Manjeri)
en Mahakavi Sri Akkittam Acchyutan Nambootiri.
|
Sri Ishaak Kurikkal verwees in zijn welkomsttoespraak
naar Amma als "de essentie van alle religies" en zei:
"Amma leert de wereld de waarde van liefde. Als er overal mensen
zoals zij zouden zijn, zou de wereld zeker gered worden... In de
explosieve wereld van religieuze onverdraagzaamheid is Amma onze
hoop... Amma, die huizen en plaatsen voor eredienst bouwt voor mensen
van alle kasten, geloven en religies, toont de wereld de weg naar
goedheid in de wereld van vandaag."
Het lid van de wetgevende vergadering van Kerala
eindigde zijn redevoering met een verzoek: "Amma, Uw ziekenhuis
in Cochin helpt de arme mensen veel. Ik verzoek U een dergelijk
ziekenhuis hier in Manjeri te bouwen en de eerste steen met Uw eigen
lotushanden te leggen. Het heeft geen zin dit verzoek aan de regering
te richten. Daarom richt ik dit verzoek tot U. U kunt het efficiënter
realiseren dan de regering."
|
 |
 |
Sainaba was betonwerkster totdat ze haar rug
brak na een val van een dak. Haar familie verloor alles toen ze
probeerden voor haar behandeling te betalen. De man van Sajida,
een moeder van twee meisjes, scheidde van haar en liet haar in de
ellende achter. Tijdens het programma in Manjeri ontvingen beide
moslim vrouwen een gratis huis in het kader van het Amrita Kutiram
project van de ashram. Sri A.P. Anilkumar inaugureerde het programma
en alle hoogwaardigheidsbekleders hielpen bij het uitdelen van de
sleutels. In totaal gaf de ashram 21 van zulke huizen als onderdeel
van de 500 die ze in het Malappuram district bouwt. Veel van de
ontvangers moesten huilen toen ze de sleutel voor hun nieuwe huis
ontvingen.
|
Rond middernacht was de geweldige mensenmenigte niet
minder geworden. De mensen zaten de hele nacht geduldig te wachten om
Amma's darshan te ontvangen.
-Sakshi
|
|